وستل کارایل یکی از پروژههای پهپادی ترکیه است که ابتدا برای شناسایی و مراقبت توسعه یافت و سپس نمونههای مسلح آن معرفی شدند. طبق گزارش سالانه وستل، این سامانه در سال ۲۰۱۴ آزمایشهای پروازی خود را تکمیل کرد و در یکی از آزمونها، هشت ساعت در ارتفاع ۲۱ هزار و ۵۰۰ پا پرواز کرد. مجموعه تولیدشده برای نیروهای مسلح ترکیه شامل شش پرنده، سه ایستگاه کنترل زمینی و زیرسامانههای پشتیبانی بود.
خانواده کارایل چهار پیکربندی اصلی دارد: نمونه پایه کارایل، نمونه مسلح KARAYEL-S، نمونه غیرمسلح KARAYEL-U و نسخه مسلح KARAYEL-SU. به اعلام سازنده، نمونه S در سال ۲۰۱۶ توسعه یافت و تغییر طراحی بال در سال ۲۰۱۷، زمینه افزایش ظرفیت حمل محموله در نسخه SU را فراهم کرد.
کارایل–اسیو یک پهپاد بالثابت و تکموتوره ملخی است. طول بدنه آن ۶.۵ متر و دهانه بالش ۱۳ متر است؛ درحالیکه دهانه بال نمونه پایه ۱۰.۵ متر بود. حداکثر وزن برخاست نسخه SU نیز ۶۳۰ کیلوگرم اعلام شده است.
افزایش دهانه بال، مهمترین تفاوت ظاهری و سازهای نسخه توسعهیافته محسوب میشود. این نمونه چهار جایگاه زیر بال، دو جایگاه در هر طرف، دارد که ظرفیت هریک حداکثر ۳۰ کیلوگرم و مجموع ظرفیت آنها ۱۲۰ کیلوگرم است. سازنده همچنین ظرفیت محفظه محموله بدنه را ۷۰ کیلوگرم اعلام میکند. این اعداد ظرفیت محلهای نصب هستند و ترکیب واقعی سوخت، حسگر و مهمات باید در محدوده وزن مجاز پرنده تنظیم شود.
توان موتور در مشخصات سازنده ۹۷ اسببخار درج شده و سرعت کروز، بسته به نسخه و سند فنی، حدود ۵۶ تا ۸۰ نات است؛ معادل تقریباً ۱۰۴ تا ۱۴۸ کیلومتر بر ساعت. در معرفی جدید کارایل–اسیو، ارتفاع عملیاتی ۲۲ هزار و ۵۰۰ پا، حدود ۶۸۶۰ متر، ذکر شده است.



مداومت پروازی این خانواده به پیکربندی مأموریت وابسته است. معرفی جدید سازنده از مداومت تا ۲۰ ساعت همراه محموله سخن میگوید، اما گزارش سالانه ۲۰۱۷ وستل برای نمونه SU عدد هشت ساعت را درج کرده بود. بنابراین، مداومت ۲۰ ساعته را نباید بهطور خودکار به پرواز با بیشترین بار تسلیحاتی تعمیم داد.
حسگرهای الکترواپتیکی و فروسرخ، بخش اصلی تجهیزات شناسایی کارایل را تشکیل میدهند. سازنده امکان استفاده از دوربینهای تولیدکنندگان مختلف را اعلام کرده است. این مجموعه برای کشف و شناسایی اهداف در شب و روز به کار میرود و تجهیزات لیزری آن، نشانهگذاری هدف و هدایت مهمات سازگار را امکانپذیر میکنند.
در حوزه ارتباطات، معرفی کنونی کارایل–اسیو برد لینک مستقیم خط دید را ۲۰۰ کیلومتر اعلام میکند و ارتباط ماهوارهای SATCOM را نیز برای کنترل فراتر از خط دید در نظر میگیرد. عدد ۲۰۰ کیلومتر، برد ارتباط مستقیم است و نباید با کل مسافت قابل پیمایش پهپاد یکسان گرفته شود.
یکی از ویژگیهای مورد تأکید لنتاتک، معماری اویونیک توزیعشده با افزونگی سهگانه است؛ ساختاری که برای کاهش پیامد خرابی یک جزء طراحی شده است. بدنه کامپوزیتی با شبکه آلومینیومی حفاظت در برابر صاعقه و سامانه یخزدایی نیز از تجهیزات اعلامشدهاند. سازنده، طراحی خانواده کارایل را مبتنی بر الزامات صلاحیت پروازی استاندارد STANAG ۴۶۷۱ معرفی میکند.
در بخش تسلیحات، مهمات هدایتشونده MAM-L از گزینههای شناختهشده کارایل مسلح است. روکتسان این مهمات را برای پهپادها و هواگردهای سبک معرفی کرده و وزن آن را ۲۲ کیلوگرم اعلام میکند. هدایت لیزری، امکان استفاده علیه اهداف ثابت و متحرک را فراهم میسازد. برد اعلامشده کنونی این مهمات ۱۵ کیلومتر است؛ رقمی مربوط به خود سلاح که دستیابی به آن به شرایط رهاسازی وابسته خواهد بود.
کاربرد این خانواده صرفاً نظامی نیست. وستل در گزارش سال ۲۰۱۷ از توسعه قابلیتهای کشف آتشسوزی و نقشهبرداری توپوگرافی نیز خبر داده بود. این مأموریتها نشان میدهد سازه اصلی میتواند با تغییر محموله، برای مراقبت و جمعآوری داده در حوزههای غیررزمی هم استفاده شود.
عربستان سعودی از مهمترین طرفهای همکاری خارجی این پروژه است. نشریه نظامی «الجندی» گزارش کرده شرکت سعودی «اینترا» تولید نمونهای با نام HABOOB ـ هبوب را با انتقال فناوری کارایل دنبال کرده و تصویری از آن با مهمات MAM-L منتشر کرده است. برنامه اعلامشده، تولید ۴۰ فروند طی پنج سال بود. بر اساس اطلاعات منتشر شده در رسانهها، تاکنون بیش از هشت فروند پهپاد کارایل متعلق به عربستان سعودی توسط رزمندگان یمنی و با استفاده از سامانههای پدافندی طی سالهای اخیر سرنگون شدهاند.


مشخصات پهپاد شناسایی رزمی کارایل
طول بدنه: ۶.۵ متر
دهانه بال: ۱۳ متر
وزن برخاست: ۶۳۰ کیلو
وزن محموله قابل حمل: شامل ۷۰ کیلو در زیر بدنه و ۱۲۰ کیلو زیر بالها
محدوده لینک کردن اطلاعات: ۲۰۰ کیلومتر
مداومت پروازی:
در ماموریت شناسایی ۲۰ ساعت
در ماموریت رزمی ۸ ساعت
ساخت: شرکت وستل دیفنس ترکیه





انتهای پیام/

























