به گزارش اخبار جهادی، روزنامه اسرائیلی معاریو در گزارشی به نقل از دکتر عمیحای میتلمان، متخصص مهندسی سازههای زیرزمینی و پژوهشگر بخش مهندسی عمران دانشگاه آریل، نوشت هیچ راهکار جادویی برای نابودی شبکههای تونلی وجود ندارد و بخش عمدهای از شبکههای زیرزمینی در غزه، لبنان و ایران از عملیات نظامی برای تخریب آنها جان سالم به در بردهاند.
میتلمان در گفتوگو با موشه کوهن، خبرنگار معاریو اظهار کرد بر اساس برآوردهای اسرائیل، طول شبکه تونلهای نوار غزه پیش از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ بین ۵۰۰ تا هزار کیلومتر بوده است؛ ابعادی که به گفته او، نهادهای امنیتی اسرائیل تنها پس از آغاز جنگ به گستردگی و پیچیدگی آن پی بردند.
شبکه گسترده تونلها در عمقهای متفاوت
این کارشناس با اشاره به ساختار متنوع تونلهای غزه گفت برخی از این مسیرها در عمق حدود ۱۰ متری و برخی دیگر در عمق ۳۰ تا ۴۰ متری زمین قرار دارند. به گفته میتلمان، شبکه زیرزمینی غزه شامل گذرگاههای باریکی است که تنها امکان عبور یک نفر را فراهم میکنند و همچنین تونلهای عریضتری که از برخی از آنها بهعنوان اتاقهای فرماندهی استفاده شده است. او تأکید کرد همین تنوع در عمق، ساختار و کاربرد تونلها باعث شده است نابودی کامل شبکه با یک روش واحد امکانپذیر نباشد.
ناکامی روشهای آبرسانی و انفجار
میتلمان در بررسی روشهای ارتش اسرائیل برای تخریب تونلهای غزه، از ناکامی تلاشها برای غرق کردن این شبکه با استفاده از آب خبر داد. به گفته او، درهای مقاوم در برابر انفجار در بخشهایی از شبکه مانع نفوذ آب شدند و در برخی موارد، آب تزریقشده از مسیرهای ورودی بازگشت یا پس از نفوذ به لایههای زیرزمینی دوباره به سطح زمین راه یافت.
این کارشناس همچنین گفت استفاده از حجم زیادی مواد منفجره نیز نتوانسته است شبکه تونلها را بهطور کامل نابود کند. به گفته وی، انرژی انفجار از طریق گذرگاهها و منافذ مختلف، تخلیه شده و بهجای تخریب سراسری، عمدتاً ریزشها و آسیبهای موضعی ایجاد کرده است؛ آسیبهایی که امکان ترمیم آنها وجود دارد.
بتن؛ روش مؤثر اما بسیار پرهزینه
این متخصص، تزریق بتن به داخل تونلها را یکی از مؤثرترین روشها برای مسدود کردن آنها دانست، اما تأکید کرد اجرای این روش هزینه بسیار سنگینی دارد. برآورد میتلمان نشان میدهد برای مسدود کردن شبکهای به طول هزار کیلومتر و با عرض متوسط دو متر، حدود دو میلیون مترمکعب بتن نیاز است. با احتساب هزینه اولیه حدود ۵۰۰ شکل برای هر مترمکعب، هزینه مواد به حدود یک میلیارد شکل میرسد؛ رقمی که هزینه حملونقل، نیروی انسانی و اجرای عملیات را شامل نمیشود.
او همچنین توضیح داد جنس خاک غزه که عمدتاً از مواد شنی و سنگهای نرم تشکیل شده، به بقای بخشهایی از شبکه کمک کرده و امکان بازسازی تونلهایی را که بهطور کامل تخریب نشدهاند، برای حماس فراهم میکند.
تونلهای حزبالله در لبنان؛ مقاوم در برابر انفجار
میتلمان در بخش دیگری از این گفتوگو به شبکه تونلهای حزبالله در جنوب لبنان پرداخت و گفت این تونلها برخلاف بخش زیادی از تونلهای غزه، در دل صخرههای سخت حفر شدهاند.
به ارزیابی او، همین ویژگی زمینشناختی، تخریب کامل این شبکه را حتی با استفاده از حجم زیادی مواد منفجره دشوار میکند. انفجارهای انجامشده از سوی اسرائیل عمدتاً موجب ریزش و آسیبهای محدود شدهاند و همه مسیرهای زیرزمینی را از بین نبردهاند. این کارشناس اضافه کرد بخشهای آسیبدیده این شبکه نیز قابلیت ترمیم و بازسازی دارند.
تأسیسات زیرزمینی ایران؛ عمق ۱۰۰ متری و فراتر از آن
میتلمان در ارزیابی خود از تأسیسات زیرزمینی ایران گفت تهران با بهرهگیری از رشتهکوهها و تجربه مهندسی در ساخت تونلهای عمیق، مراکزی از جمله شهرهای موشکی و تأسیسات مرتبط با برنامه هستهای را در عمق ۱۰۰ متری و حتی بیشتر احداث کرده است.
به گفته او، عمق زیاد این تأسیسات، تخریب آنها را حتی با استفاده از بمبهای سنگرشکن دشوار میکند و هیچ تضمینی وجود ندارد که این بمبها بتوانند به عمق موردنظر نفوذ کنند.
تردید درباره کارایی حملات متوالی با بمبهای سنگرشکن
این متخصص درباره طرح استفاده متوالی از دو بمب سنگرشکن برای تخریب تأسیسات زیرزمینی ایران نیز ابراز تردید کرد. بر اساس طرح مورد اشاره، بمب نخست باید تا عمق حدود ۵۰ متری نفوذ کند و بمب دوم با استفاده از همان مسیر، ۵۰ متر دیگر پیش برود. با این حال، میتلمان تأکید کرد حتی نفوذ بمب نخست به عمق موردنظر نیز تضمینشده نیست و بنابراین نمیتوان موفقیت چنین روشی را قطعی دانست.
او همچنین به توان مهندسی ایران در احداث و بازسازی تأسیسات زیرزمینی اشاره کرد و گفت ایجاد ورودیهای جایگزین و حفر مسیرهای جدید میتواند امکان احیای بخشهای آسیبدیده تونلها در دل کوهها را فراهم کند. میتلمان در جمعبندی اظهارات خود تأکید کرد: «فیزیک اجازه نمیدهد با ابزارهای کنونی به پیروزی مطلق دست یافت.»
انتهای پیام/

























