به گزارش اخبار جهادی، روزنامه والاستریت ژورنال در گزارشی نوشت کمبود یک ماده اولیه کمترشناختهشده، برنامه وزارت جنگ آمریکا برای افزایش تولید موشکهای رهگیر پاتریوت را با مشکل جدی مواجه کرده است.
این ماده نوعی پارچه ویسکوز کربنیزهشده است که میتواند دماهای چند هزار درجهای را تحمل کند و در ساخت نازل موتور راکت موشکهای رهگیر پیشرفته پاتریوت، بهویژه مدل PAC-۳ MSE، کاربرد دارد.
بر اساس این گزارش، تنها یک نوع از این ماده برای استفاده در پیشرفتهترین مدلهای پاتریوت تأیید شده و تولید آن به زنجیره تأمینی وابسته است که از اروپا آغاز میشود و در آمریکا ادامه مییابد.
وابستگی پنتاگون به تولیدکننده فرانسوی
والاستریت ژورنال نوشت در اوایل سال جاری میلادی، یکی از مقامهای ارشد پنتاگون با شرکت آمریکایی «پارک ایرواسپیس» که در ایالت کانزاس فعالیت میکند، دیدار کرد و خواستار افزایش تأمین این ماده برای کمک به بالا بردن ظرفیت تولید موشکهای پاتریوت شد.
با این حال، مشخص شد که پارک ایرواسپیس امکان افزایش مستقل تولید را ندارد؛ زیرا این شرکت ماده اولیه را از شرکت فرانسوی «آریانگروپ» دریافت میکند و پس از فرآوری و پوششدهی با رزین مخصوص، آن را در اختیار تولیدکنندگان قطعات موشکی قرار میدهد.
برایان شور، مدیرعامل پارک ایرواسپیس، در گفتوگو با این روزنامه درباره امکان اعمال فشار بر شریک فرانسوی خود گفت: «آنها یک شرکت فرانسوی هستند؛ نمیتوان آنها را با زور وادار کرد. آنها بهسادگی همکاری را متوقف خواهند کرد.»
به گفته شور، نمایندگان پنتاگون با مدیران آریانگروپ نیز مذاکره کرده و خواستار افزایش عرضه و تسریع برنامه توسعه کارخانه شدهاند؛ اما طرف فرانسوی اعلام کرده است افزایش تحویل به آمریکا بدون کاهش سهم مشتریان اولویتدار خود، از جمله ارتش فرانسه، امکانپذیر نیست.
زنجیره تأمین پیچیده از جمهوری چک تا آمریکا
گزارش والاستریت ژورنال نشان میدهد تولید این ماده به زنجیرهای چندمرحلهای وابسته است. الیاف ویسکوز ابتدا در کارخانهای در جمهوری چک تولید میشوند و سپس برای تبدیل شدن به پارچه به فرانسه انتقال مییابند.
آریانگروپ در تأسیسات خود در نزدیکی شهر بوردو، این پارچه را با فرایند حرارتی ویژه کربنیزه میکند. محصول نهایی با نام تجاری «ریکارب» به پارک ایرواسپیس در آمریکا ارسال میشود.
پارک ایرواسپیس نیز پس از آغشتهسازی این ماده به رزین مخصوص، آن را به شرکت «التریهریس» تحویل میدهد تا در ساخت نازل موتورهای راکت جامد استفاده شود. این موتورها در نهایت در موشکهای پاتریوت تولیدشده توسط شرکت لاکهید مارتین به کار میروند.
به نوشته این روزنامه، همین وابستگی به یک محصول تأییدشده و تعداد محدودی از تأمینکنندگان، زنجیره تولید موشکهای پاتریوت را در برابر اختلال آسیبپذیر کرده است.
ظرفیت جدید تولید؛ دستکم چند سال انتظار
والاستریت ژورنال گزارش داد پارک ایرواسپیس برای کمک به افزایش تولید، پنج میلیون دلار پیشپرداخت در اختیار آریانگروپ قرار داده تا خط تولید جدیدی در کارخانه فرانسه ایجاد شود. انتظار میرود این خط تولید در سال ۲۰۲۸ به بهرهبرداری برسد، اما ظرفیت آن نیز برای پاسخگویی کامل به تقاضای آمریکا کافی نخواهد بود.
به گفته مدیرعامل پارک ایرواسپیس، دو شرکت همچنین درباره احداث کارخانهای در آمریکا به توافق اولیه رسیدهاند که قرار است با پیشپرداخت ۲۵ میلیون دلاری پارک پشتیبانی شود. در صورت اجرای برنامه، این کارخانه حدود سال ۲۰۳۰ فعالیت خود را آغاز خواهد کرد.
شور با اشاره به فاصله زمانی طولانی تا راهاندازی ظرفیتهای جدید گفت مشکل اصلی این است که هیچکس نمیخواهد سه سال و نیم برای دریافت مواد اولیه بیشتر منتظر بماند.
این روزنامه همچنین از شرکت آلمانی «انکا» بهعنوان یکی دیگر از منابع احتمالی تأمین ویسکوز نام برد؛ اما محصول این شرکت هنوز برای استفاده در موشک PAC-۳ MSE تأیید نشده و کارخانه آن نیز با خطر تعطیلی تا سال ۲۰۲۸ روبهرو است.
کاهش ذخایر پاتریوت و تاد در پی جنگ ایران
گزارش والاستریت ژورنال در شرایطی منتشر شده که ذخایر موشکهای رهگیر آمریکا در پی تحویل تسلیحات به اوکراین و مصرف گسترده مهمات در جنگ علیه ایران تحت فشار قرار گرفته است.
این روزنامه به برآورد مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی آمریکا اشاره کرد که بر اساس آن، تا پایان ژوئیه ۲۰۲۶ موجودی موشکهای PAC-۳ آمریکا نسبت به پیش از آغاز جنگ ایران حدود ۶۵ درصد کاهش یافته بود.
در همین زمینه، شبکه سیبیاس نیوز نیز در گزارشی جداگانه، با استناد به ارزیابیهای منابع آمریکایی و برآوردهای مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی، اعلام کرد ارتش آمریکا از آغاز جنگ علیه ایران حدود ۶۱ درصد از ذخایر پیش از جنگ موشکهای PAC-۳ و نزدیک به ۸۲ درصد از موشکهای رهگیر سامانه تاد را مصرف کرده است.
بر اساس همان برآوردها، تکمیل قراردادهای جدید تأمین موشکهای رهگیر پاتریوت بهطور متوسط حدود سه سال و نیم و تحویل موشکهای تاد حدود چهار سال و پنج ماه زمان میبرد.
پنتاگون با چالش بازسازی توان پدافندی روبهروست
والاستریت ژورنال کمبود ویسکوز کربنیزهشده را نمونهای از مشکلات گستردهتر صنعت تسلیحاتی آمریکا دانست؛ صنعتی که به نوشته این روزنامه، در نتیجه دههها ادغام شرکتها، انتقال تولید به خارج از کشور و کاهش شمار تأمینکنندگان، در برخی بخشهای حیاتی به زنجیرههای محدود و شکننده وابسته شده است.
در همین حال، تلاش برای یافتن جایگزینهای جدید نیز با موانع فنی روبهروست؛ زیرا هر ماده جایگزین باید مراحل طولانی آزمایش و تأیید را پشت سر بگذارد تا امکان استفاده از آن در موشکهای پیشرفته فراهم شود.
به نوشته این روزنامه، حتی در صورت موفقیت گزینههای جایگزین، افزایش تولید موشکهای پاتریوت در کوتاهمدت تضمینشده نیست و آمریکا برای بازسازی ذخایر خود همچنان به توسعه ظرفیت تولید مواد اولیه و قطعات کلیدی نیاز دارد.
انتهای پیام/

























