به گزارش اخبار جهادی، مجله انگلیسی اکونومیست در گزارشی تحلیلی با بررسی وضعیت «محور مقاومت» نوشت که این ساختار پس از سالها درگیری منطقهای، با تغییرات جدی مواجه شده است.
به نوشته این نشریه، برای سالها مقامهای ایرانی از «محور مقاومت» بهعنوان شبکهای متشکل از گروههای متحد در منطقه یاد میکردند؛ شبکهای که از لبنان تا عراق، سوریه، یمن و فلسطین امتداد داشت و هدف آن مقابله با آمریکا و اسرائیل عنوان میشد.
اکونومیست معتقد است تحولات سه سال اخیر، بهویژه جنگها و درگیریهای منطقهای، نشان داده است که این شبکه دیگر مانند گذشته یک ساختار کاملاً هماهنگ نیست. به نوشته این مجله، در مقاطع مختلف، گروههای مختلف واکنشهای متفاوتی نسبت به تحولات نشان دادهاند؛ برخی وارد درگیری شدهاند، برخی جانب احتیاط را گرفتهاند و برخی نیز بر اساس اولویتهای داخلی خود عمل کردهاند.
این گزارش میافزاید که پس از حملات و تحولات اخیر علیه ایران، متحدان منطقهای تهران رفتارهای متفاوتی از خود نشان دادند و این موضوع نشان داد که میزان استقلال تصمیمگیری آنها بیشتر از تصویری است که از یک فرماندهی واحد ارائه میشود.
اکونومیست در این تحلیل به گروههایی مانند حزبالله لبنان، انصارالله یمن و گروههای مسلح عراقی اشاره میکند و مینویسد که هرکدام از این بازیگران علاوه بر ارتباط با ایران، دارای محاسبات داخلی، منافع محلی و اولویتهای خاص خود هستند.
بر اساس این تحلیل، کاهش هماهنگی میان اعضای این شبکه به معنای پایان کامل آن نیست. اکونومیست تأکید میکند که این ساختار همچنان توانایی اثرگذاری منطقهای دارد، اما «برند محور مقاومت» ممکن است از میزان انسجام عملیاتی آن جلو زده باشد؛ یعنی نام و تصویر سیاسی آن همچنان قدرتمند است، در حالی که عملکرد اعضای آن بیش از گذشته مستقل شده است.
این نشریه همچنین معتقد است فشارهای نظامی، تغییرات سیاسی در کشورهای منطقه و تضعیف برخی گروهها باعث شده است ایران برای حفظ نفوذ منطقهای خود با شرایط جدیدی روبهرو شود.
با این حال، برخی تحلیلگران معتقدند شبکه متحدان ایران را نمیتوان صرفاً یک ائتلاف سنتی دانست؛ بلکه این شبکه بیشتر شبیه مجموعهای از بازیگران همسو با منافع مشترک است که میزان هماهنگی آنها بسته به شرایط سیاسی و امنیتی تغییر میکند.
در نهایت، اکونومیست نتیجه میگیرد که «محور مقاومت» ممکن است شکل پیشین خود را از دست داده باشد، اما هنوز بهعنوان یک شبکه سیاسی و امنیتی منطقهای باقی مانده است؛ شبکهای که اکنون بیش از گذشته غیرمتمرکز و مبتنی بر تصمیمهای مستقل اعضای آن عمل میکند.
انتهای پیام/
